သူလုိမိန္းမမ်ား

October 25, 2011 at 3:12 pm 2 comments

မေရႊမိခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္မၾကီးမေမေမၾကည္ ေရးထားတာကို အရမ္းသေဘာက်လြန္းလို႕ ခြင့္ေတာင္းၿပီး တင္လိုက္တာပါ။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးအေၾကာင္းေရးထားတဲ့ စာေတြကိုလဲ စုၿပီးသိမ္းထားၿပီးသားျဖစ္သြားတာေပါ့ရွင္။🙂

သူလုိမိန္းမမ်ား

ကၽြန္မ စာဖတ္တာကုိ ေတာ္ေတာ္ႏွစ္သက္ပါတယ္။ ဖတ္လုိစိတ္ကလဲရွိ ဖတ္ဘုိ႔ကလဲအား ဖတ္ျခင္း ကုိလဲအားေပးျခင္းခံတဲ႔ သူအဖုိ႔ စာဖတ္ျခင္းဟာ စိတ္ေနသေဘာထားကုိ ဘယ္ေလာက္ ေျပာင္းလဲေစခဲ႔တယ္ဆုိတာ ေစ႔ေစ႔ေတြးေလ ေပၚလာေလေလပါဘဲ။ မသိစိတ္ကုိ လြမ္းၿခဳံမႈမ်ား ရွိခဲ႔တယ္။ စာဖတ္သူတဦး အေနနဲ႔ကေတာ႔ သူတုိ႔စာေတြကုိဖတ္ရလုိ႔ ကၽြန္မ ဘယ္လုိ အာရုံမွတ္ထင္ စြဲ၀င္ခဲ႔သလဲ ဆုိတာ ေျပာခ်င္တာပါ။ ကၽြန္မ စိတ္အာရုံကုိ အထူး သိမ္းပုိက္ခဲ႔ေလတဲ႔ ၀တၱဳတုိ ၀တၱဳရွည္ေတြမ်ား အေၾကာင္းေတြးရင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးက ထိပ္ဆုံးက ေပၚလာပါတယ္။

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၊ သူ႔အေၾကာင္းက တုိင္းသိျပည္သိ ကမၻာသိ အားလုံးသိဆုိေတာ႔ သူ႔စာအေၾကာင္း သူ႔အေၾကာင္း ဘာေျပာစရာ လုိေတာ႔မလဲ။ လူတုိင္းသိၾကတာပါဘဲ။ သူ႔စာအုပ္ေတြ ထပ္ခါတလဲလဲ ျပန္ဖတ္လဲ ဘယ္ေတာ႔မွ မရုိးဘူး။ အသက္ရလာေတာ႔မွ သူ႔စာအုပ္ေတြထဲက သူ႔တိမ္းညႊတ္မႈေတြကုိ ျမင္လာေတာ႔တယ္။ တကယ္ ရွာမွရွားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးပါ။

သူ႔အေၾကာင္းကုိ ျမသန္းတင္႔ ေရးထားတာတခု မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ရွိတယ္။ သူ ေဒၚမမေလး စ သိေတာ႔ အ၀တ္အစား အမ်ားၾကီးရွိတာေတြ႔လုိ႔ စိတ္ထဲ ႏွာေခါင္းရႈံမိတယ္ေပါ႔။ ခင္ဗ်ား ကုန္ေအာင္မွ ၀တ္ႏုိင္လုိ႔လား။ သူမ်ား ၃ ၄ ၅ ထည္နဲ႔ ေနေနရတယ္လုိ႔လဲ ထုတ္ေျပာတယ္။

ဒါကုိ ဖတ္မိေတာ႔ သူ အ၀တ္အစားအသိမ္းအဆည္း အင္မတန္ ေစ႔စပ္တာကုိ ကၽြန္မက သတိျပဳမိတယ္။ ထမိန္ေတြ ရာခ်ီ ထိမ္းသိမ္းထားတာ လြယ္ မွတ္လုိ႔။ တခ်ိဳ႔အမ်ိဳးသမီးေတြမ်ား ေပၚသမွ်၀ယ္ ရုိးရင္ ပစ္ ဘယ္ေခ်ာင္ကပ္ေနမွန္း မသိ။ ေပၚသမွ်သာ ၀ယ္ေနတာ။ လက္ထဲ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းလဲ မရွိ။ အေဟာင္းေရာင္းၿပီး အသစ္ ၀ယ္ ၀တ္သူကရွိေသး။ အပုံၾကီး ကြာပါတယ္။
သူ ဦးခ်စ္ေမာင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ခါစ လက္၀တ္ရတနာဒီဇုိင္းပုံေတြ အမ်ားၾကီး သိမ္းထားတာကုိ သူလုိလူမွာ ေရးထားခဲ႔တယ္။ အေဖ ေဒၚဆင္ဘဏ္မန္ေနဂ်ာဆုိေတာ႔ ၀ယ္လဲ၀ယ္ႏုိင္ ၀တ္စားဆင္ယင္ဘုိ႔လဲစိတ္ရွိ လွလွပပ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္။ အုိး တကယ္ မုိက္တာ။ အလွအပ အေရးမထားတဲ႔ စားေရးဆရာမေတြ ေခတ္ ထ ေနတုန္း ဒီလုိအမ်ိဳးသမီးအေၾကာင္း ဖတ္ရၾကားရတာ မဂၤလာပါဘဲ။ သူ တကယ္ခ်စ္တဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ကုိ အေႏွာင္႔မယွက္မျပဳ ဘာတခုမွ မပူဆာ သူကသာ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ေတြးေတာ႔တာ။ တသက္လုံး သူ ေနထုိင္လာသမွ် အဆင္႔အတန္းကုိ ေမ႔ ပစ္ခဲ႔ေတာ႔တယ္။ သူ တက္ႏုိင္ခ်ိန္မွာ သူ လုိခ်င္တဲ႔ မိသားစု အိမ္ေထာင္ပုံစံ က်က်နန ကုိ တည္ေဆာက္ခဲ႔တယ္။

သူ ဘယ္ေလာက္ အသိမ္းအဆည္းေတာ္သလဲဆုိတာ စာအုပ္ ၅၀၀၀ ေက်ာ္ကုိ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာင္းေရႊ႔ႏုိင္ခဲ႔တာကုိ ၾကည္႔ သိတယ္။ သူ႔ စာအုပ္ေတြ ေဘာက္ေထာ္အိမ္မွာ ျခစားသြားလုိ႔ စာၾကည္႔တုိက္ကုိ မျဖစ္မေန ပုိ႔ရခ်ိန္ သူ ခံစားရတာနဲ႔ ထပ္တူ ကၽြန္မလဲ ရင္ထဲ က်ပ္ သြားေတာ႔တယ္။

သူ႔မိသားစုဘ၀ကုိ ဖတ္ၾကည္႔လုိက္ပါအုန္း။ စစ္အတြင္း ဒီအိမ္ေရာက္ရင္ စစ္ျဖစ္ေနတာကုိ ေမ႔သြားရတယ္လုိ႔ ထုတ္ေျပာရတဲ႔အထိ ေပ်ာ္ေမႊ႔ဘြယ္ေကာင္းတဲ႔ အိမ္ကုိ သူ ဖန္တီးထားႏုိင္တယ္။ အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္လာတဲ႔ မိသားစုအတြက္ ဒီအိမ္ဟာ သူ႔အတြက္ ၿငိမ္းေအးရာ နားခုိရာ မဟုတ္ခဲ႔ရင္ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ပင္ပန္းလဲ လူတုိင္း ခံစားမိမွာပါ။ အိမ္ကုိ ျပန္ေတာင္ မျပန္ခ်င္ဘူးလုိ႔ ေအာ္ဟစ္ေနရတဲ႔လူေတြ မ်ား မ်ား လာတဲ႔ေခတ္မွာ သူ ဖန္တီးထားတဲ႔ စစ္ျဖစ္ေနမွန္းေတာင္ မသိတဲ႔ အိမ္ကုိ ျပန္ဖူးခ်င္လုိက္တာ။ သူ အိမ္ရွာလုိက္ရင္လဲ အေကာင္းမွ။ အိမ္ေတြအမ်ားၾကီး ေျပာင္းတာ ဖတ္ဖူးထားလုိ႔ သူ႔ စိတ္ေနသေဘာထားကုိ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ရိပ္စားမိတယ္။

အိမ္တအိမ္မွာ မီးဖုိေခ်ာင္အစီအမံ ဘယ္ေလာက္အေရးၾကီးလဲ။

အစားအေသာက္မ်ား ေရးၾကီးခြင္က်ယ္လုပ္ၿပီး ေျပာေနရသလား ေမးထုိးခ်င္ထုိးၾကပါလိမ္႔မယ္။ ကၽြန္မတဦးတည္းသေဘာအရကေတာ႔ အရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးရဲ႔ ၀တၱဳေတြကုိ ဖတ္ၾကည္႔လုိက္ပါအုန္း။ သူ႔ အမ်ိဳးသမီးဇာတ္ေကာင္ေတြ သူမ သူလုိမိန္းမ ရင္နင္႔ေအာင္ေမႊး မုန္း၍မဟူ မီးဖုိေခ်ာင္ကုိ ေကာင္းစြာ စီမံႏုိင္သူ စီမံေလသူေတြ။ သူမထဲက သက္သက္ ဘြိဳင္ကုလားကုိ ဟင္းတမယ္စီအတြက္ ထုတ္ေပးတဲ႔ ဟင္းခ်က္ပစၥည္းစာရင္းကုိၾကည္႔လုိက္တာနဲ႔ သူ ဘယ္ေလာက္ ေစ႔စပ္ေသခ်ာလုိက္သလဲ အထင္းအရွား ေပၚလြင္တယ္။ စတုိနံရံမွာ အစီအရီ တင္ထားတဲ႔ မီးဖုိသုံးပစၥည္းမ်ား ေရတစက္မွ မက်မခံေအာင္ ကြပ္ကဲျခင္းခံရတဲ႔ ေမာ္ (ရင္နင္႔ေအာင္ေမႊး)။ ဆြမ္းေတာ္ဗန္းတင္ခါနီးမွ ထမိန္ျပင္၀တ္တတ္တဲ႔ လေပၚသေရ ေတြ ျမင္မိတုိင္း ေမာ္ရဲ႔ ဆြမ္းေတာ္တင္ခန္းကုိ ျပန္ ျပန္ သတိရတယ္။ အဲဒီအခန္းဖတ္ေတာ႔ ရတနာသုံးပါးကုိ ရုိေသကုိင္းရႈိင္းတယ္ဆုိတာ ဘယ္လုိအဓိပၸါယ္လဲ သေဘာေပါက္ခဲ႔တယ္။

သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြအတုိင္း ကၽြန္မတုိ႔ လုိက္မလုပ္ႏုိင္ေပမဲ႔ ဇာတ္ေကာင္စရုိက္ေတြကုိေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ ႏွစ္သက္ခ်စ္ခင္ခဲ႔တာဘဲ။ ေနာက္ သူ႔အမ်ိဳးသမီးမ်ားက မီးဖုိေခ်ာင္တခုတည္းမွာ ျမဳပ္ေနတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြ မဟုတ္ဘူး။ လူမႈဆက္ဆံေရး အေပါင္းအသင္း ၾကိဳးစားရုန္းကန္လႈပ္ရွားျခင္းကလဲ အျပည္႔။ ေျပာသင္႔ေျပာထုိက္တာဆုိ ေျပာဘုိ႔ တြန္႔ဆုတ္ ၀န္ေလးေနသူေတြမဟုတ္ဘူး။ အရွက္တရား အေၾကာက္တရားဆုိတာ ဘာလဲ ခြဲျခားျပတယ္။ စာေရးသူကိုယ္တုိင္ကလဲ ဂ်ပန္ေခတ္ ဒီေလာက္ မ်က္စိေအာက္ထား ၾကည္႔ခံေနခ်ိန္မွာ ဂ်ပန္ဗုိလ္ေပးထားထဲ႔ ေထာက္ခံခ်က္စာရြက္ကုိ Useless လုိ႔ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ေရရႊတ္ခဲ႔သူကုိး။

လက္ေတြ႔ဘ၀ကုိ ျပန္ၾကည္႔ၾကစုိ႔။ ထမင္းဟင္းခ်က္ေကာင္းတဲ႔ မိခင္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ အိမ္ေထာင္စုက ကေလးေတြ အျပင္စာကုိ မၾကိဳက္တတ္ဘူး။ အိမ္က အေမ႔လက္ရာကုိဘဲ စြဲလန္းၿပီး အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္ေလ႔ရွိတယ္။ စုစုစည္းစည္း မိသားစုဘ၀နဲ႔ စားေသာက္ၾကေတာ႔ မိသားစုဘ၀ကုိ ခင္တြယ္တတ္တယ္။ ေမာင္ႏွမေတြ သေဘာကြဲလြဲေစအုန္းေတာ႔ ေ၀ပုံက် ေ၀ျခမ္းစားေသာက္ရအုန္းေတာ႔ သံေယာဇဥ္က ၾကီးၾကတယ္။ အိမ္ေထာင္စု မိသားစုဘ၀ကုိ ေကာင္းစြာ စီမံေလတဲ႔ အိမ္ရွင္မရဲ႔ ကေလးေတြ အရမ္းကာေရာ ဆုိး၀ါးပ်က္စီးသြားတာ နည္းပါတယ္။ မရွိဘူး မေျပာပါဘူး။ ရွိတယ္။ ျဖစ္တန္စြမ္း နည္းတယ္။

ကၽြန္မ အရြယ္ေရာက္လာအခ်ိန္မွာ မိန္းမဆန္ဆန္ ေနထုိင္တာကုိ မၾကိဳက္တဲ႔ စိတ္ေနသေဘာထား ရွိခဲ႔တယ္။ ငယ္ကတည္းက ဖခင္ျဖစ္သူနဲ႔တေလွ်ာက္လုံး တြဲ ကပ္ ေနပါရၿပီး၊ လုပ္တာကုိင္တာေတြကလဲ ေယာက်ၤားေလးေတြ လုပ္တဲ႔ အလုပ္ေတြျဖစ္ေနေတာ႔ အိမ္မႈေရးရာကိစၥမ်ားကုိ နည္းနည္းမွ မသိတတ္ခဲ႔ဘူး။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးရဲ႔ စာေတြဖတ္လုိ႔ ေမာ္လုိ သက္သက္လုိ မျမတ္ေလးလုိ မေစာလင္းလုိ ေ၀ေ၀လုိ မိန္းမေတြ ရွိတယ္ဆုိတာ သိပါရဲ႔။ ႏွစ္လုိပါရဲ႔။ အားေတာ႔ မက်ဘူး။ ကုိယ္မွ အဲလုိ မလုပ္ႏုိင္ မေနႏုိင္တာကုိ ရွင္းရွင္းၾကီး သိေနတာကုိး။

ကၽြန္မကုိ အမတေယာက္ ေအာ္တုိ ေရးေပးဖူးထားတာရွိတယ္။ “မိန္းမဆန္တဲ႔ မိန္းမတေယာက္မျဖစ္ပါေစနဲ႔” တဲ႔။ ငယ္တုန္းကေတာ႔ သိပ္ ခုိက္တဲ႔စကားေပါ႔။ မိန္းမ မပီသတာကုိဘဲ ဂုဏ္ လုပ္လုိက္ပါေသးတယ္။ လူု႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ မိန္းမသားတုိ႔ ေနရာ ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးတယ္ ဆုိတာ သေဘာမေပါက္ခဲ႔ဘူး။

လူေတြက မိန္းမပီသတယ္ဆုိတာ အခ်က္အျပဳတ္ အခ်ဳပ္အလုပ္ အိမ္ေထာင္စီမံ ဒါကုိဘဲ အရင္ေျပးျမင္ၾကတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကုိယ္တုိင္က ဒီလုိဘဲေတြးၾကတယ္။ ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္တဲ႔ အရည္အေသြးဘဲလုိ႔ ခပ္ဖယ္ဖယ္ ေနၿပီး အဲလုိလုပ္ေနရတာကုိဘဲ မသိစိတ္က ဂုဏ္ ခံ ေနတာပါ။

အိမ္ေထာင္စု တခုကုိ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ႔အခ်ိန္ ကြဲ ေတာ႔တာပါဘဲ။ တကယ္ပါ။ ေစ်း ေကာင္းေကာင္း မ၀ယ္တတ္ ဘာဟင္းနဲ႔ဘာ တြဲဖက္မိသလဲ မသိ၊ ရာသီနဲ႔လုိက္ေအာင္ မစီစဥ္တတ္၊ ဘတ္ဂ်က္နဲ႔ မကုိက္လုိ႔ ျပဴးၿပဲရ။ တအိမ္လုံးကုိလဲ ေျပာင္လက္ ေနခ်င္ေသးတယ္။ ၾကမ္းနင္းလုိက္လုိ႔ ဖုန္နည္းနည္းရွိတာနဲ႔ မၾကိဳက္သူလဲ ျဖစ္ျပန္ေတာ႔ အိမ္ေထာင္တခုလုံး ထိန္းသိမ္းရတာဆုိတာ မလြယ္တဲ႔ကိစၥပါလားလုိ႔ သေဘာေပါက္ေတာ႔တယ္။

အလုပ္ခြင္မွာေတာ႔ ေကာင္းစြာစီမံ အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကုိင္ႏုိင္ပါရဲ႔။ အိမ္ေထာင္မႈေတာ႔ ဇယားမကုိက္လွဘူး။ တကယ္ ရွက္စရာ ေကာင္းတာပါ။ မိန္းမ မပီသတာကုိ ဂုဏ္လုပ္ခဲ႔သမွ် အျပင္အလုပ္နဲ႔တန္းတူ အိမ္ေထာင္စီမံထိမ္းသိမ္းမႈ အေရးၾကီးတာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးေျပာခဲ႔တာ ဒီေတာ႔မွ နား ေပါက္တာပါ။

သူလုိမိန္းမမွာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ေရးခဲ႔တာ ၾကည္႔ပါ။ သူကေတာ႔ မိန္းမ ပီသတယ္ဆုိၿပီး အိမ္ထဲ ကုပ္ေနတဲ႔လူကုိ အားမလုိအားမရနဲ႔ ေျပာခဲ႔တာ။

မိန္းမပီပီသသနဲ႔ အိမ္မႈေရးရာကုိ ေစ႔ေစ႔စပ္စပ္ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ က်က်နန လုပ္တတ္တာနဲ႔ မိန္းမပီသတယ္ လိမၼာတယ္ မေခၚႏုိင္ေသးဘူး၊ ေရေရလည္လည္ ခ်က္ခ်က္ခ်ာခ်ာရွိမွ အဘက္ဘက္က ျပည္႔စုံတယ္ေခၚရမွာဘဲ။ မိန္းမပီသရုံေလး ဘာလုပ္ဘုိ႔လဲ။ သတၱိ ဗ်တၱိ ပညာ ဥာဏ္မရွိရင္ မခက္ဘူးလား”

“အိမ္အလုပ္ လုပ္တတ္ရုံနဲ႔ မိန္းမပီသလွၿပီရယ္လုိ႔မထင္နဲ႔၊ မိန္းမဆုိတာ ေၾကာက္သင္႔မွေၾကာက္ရမယ္။ ရွက္သင္႔မွ ရွက္ရမယ္၊ တကယ္႔မိန္းမျဖစ္ခ်င္ရင္ မိန္းမအမူအရာနဲ႔ ေယာက်ၤားစိတ္ရွိရမယ္။ အဲလုိမရွိရင္ အရွင္လတ္လတ္ မသုံးမ၀င္ဘဲ ေသေရာ။ ဒါနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး။ လူမႈလူေရး လူရာ က်ယ္၀န္းတဲ႔ကိစၥမွာ ပါးရမယ္။ နပ္ရမယ္။ ဖ်တ္လတ္ရမယ္။ လိမၼာရမယ္။ ဥာဏ္ရွိရမယ္။ ရဲရင္႔မယ္။ အဲဒါမရွိရင္ ပန္းပုဆရာ ထု ထားတဲ႔ အရုပ္လုိပဲ ျဖစ္မေနဘူးလား။

ကၽြန္မတုိ႔ကေတာ႔ ေျပာင္းျပန္။ အျပင္ကိစၥေတြမွာ ေစ႔စပ္ေရာရာသေလာက္ အိမ္ကိစၥကေတာ႔ လေပၚသေရေတြ ျဖစ္ေနခဲ႔တာ။

ကုိယ္မလုပ္ခ်င္လုိ႔ပါ လုပ္ခ်င္ရင္ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ႔ မာနကေလး ရွိေနေတာ႔ ၾကိဳးစားသင္ယူရေတာ႔တယ္။ အပုိးေတာ႔ မက်ိဳးဘူး။ ေအာက္ေျခ မေစ႔ဘူး။

ရင္နင္႔ေအာင္ေမႊး ထဲက ေမာ္နဲ႔ စုိး ဟာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ေခတ္ဆန္တာနဲ႔ေခတ္မီတာ ဘာကြာသလဲ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ဂုဏ္ယူဘြယ္ျမတ္ႏုိးဘြယ္ အက်င္႔စရုိတ္ အေနအထုိင္ အျပဳအမူဟာ ဘာေတြလဲ အေနအထုိင္ေလာ္မာတယ္ဆုိတာ ဘာလဲ မတူတဲ႔ သမီး ၂ေယာက္ကုိ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ၾကီး မီးေထာင္းထုိးျပခဲ႔တာ။ သူ႔စာေတြကုိၾကိဳက္လွခ်ည္ရဲ႔ ျဖစ္ခဲ႔သူဟာ သူ ျပသခဲ႔တဲ႔ မီးေမာင္းကုိ မျမင္မိခဲ႔ဖူး။ ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ ညံ႔႔ပါတယ္။

မမေလးဆုိတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး သိပ္ Capable ျဖစ္တဲ႔မိန္းမလုိ႔ သိန္းေဖျမင္႔က မွတ္ခ်က္ခ်သတဲ႔။ အိမ္ေထာင္ရွင္မဘ၀ စာေရးသူဘ၀ မိခင္ဘ၀ တုိင္းရင္းေဆးဆရာဘ၀ သူ အကုန္လုံး ပိပိရိရိ ေသေသသပ္သပ္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ရွိလွတယ္။ အေနအထုိင္ အဆင္႔ျမင္႔သလုိ စိတ္ေနသေဘာထား အထက္တန္းစား အမ်ိဳးသမီးပါ။ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြကုိ အထက္တန္းအမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာေၾကာင္႔ေရးတဲ႔ သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြ ျပည္႔စုံတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ေတြပါ။ သူတုိ႔လုိ တုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ ခဲ႔သူမ်ားလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ႔ မိန္းမသားဗီဇ စရုိက္လကၡဏာေၾကာင္႔ ေျပာင္းလဲ ခဲ႔တာပါဘဲ။

သူေခတ္နဲ႔သူျဖစ္လုိ႔ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးကေတာ႔ အိမ္တြင္းက အျပင္ထြက္ၾကည္႔ဘုိ႔ ႏႈိးေဆာ္ခဲ႔ပါတယ္။ သူ႔စာ ဖတ္ၿပီး သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြကုိ ႏွစ္လုိခဲ႔သူကေတာ႔ အျပင္ကေန အိမ္ထဲ ျပန္၀င္ၿပီး မိသားစုကုိ ေကာင္းစြာ စီမံႏုိင္တဲ႔ မိန္းမသားဘ၀ဆုိတာ ဘယ္လုိလဲ ျပန္ၾကည္႔ရပါအုန္းမယ္။

May Kyi

Entry filed under: ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး, Sharing. Tags: .

ခမည္းၾကိဳး ၊ဆူးပန္းေခြ နဲ ႕ခင္ခင္ထူး ရွာမွရွားတဲ႔ သူလုိမိန္းမ

2 Comments Add your own

  • 1. kay  |  October 25, 2011 at 4:32 pm

    Name was wrong above.( auto type in )😦

    Reply
  • 2. kaythweay  |  October 25, 2011 at 4:30 pm

    ဖတ္ လို႕ ေကာင္း တယ္။ ခ်က္က် လက္က်
    အင္း..ဟုတ္တယ္
    မိန္းမ မပီသ တာ ကို ဂုဏ္ယူ တတ္ခဲ့ ၾက ဖူးတယ္

    တကယ္ေတာ့..ကညာ စစ္ လြန္းျပီး ေပ်ာ့္ ရင္သာ မၾကိဳက္တာပါ
    အိမ္မူ ကိစၥ ဆိုတာ..တကယ္ အေရး သိပ္ၾကီးတယ္။🙂

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: