ခမည္းၾကိဳး ၊ဆူးပန္းေခြ နဲ ႕ခင္ခင္ထူး

October 20, 2011 at 4:30 pm 1 comment

Beauty မဂၢဇင္းပါ စာေရးသူ၏ အခန္းဆက္ ၀တၳဳရွည္ၾကီးကို စုစည္းထုတ္ေ၀ထားျခင္းျဖစ္သည္။ စာေပေဟာေျပာပြဲခရီးခု၌ စာေရးသူသည္ ၿမဳိ႕ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႕၌ မိန္းမသားတစ္ဦးတည္းေနသည္ဆုိေသာ အိမ္တစ္အိမ္၌ တည္းခုိခဲ့ရာမွ ထုိအိမ္ရွင္အမ်ဳိးသမီး၏ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ဂမၻီရဆန္ဆန္ ေနာက္ေၾကာင္းဇာတ္လမ္းကို သိရွိခဲ့ရသည္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေသာအခါ ထုိအိမ္ရွင္မိန္းမသား ေျပာျပေသာ ဘ၀ဇာတ္လမ္းကို ခ်ဲ႕ထြင္၊ ျမန္မာ့သစ္ေတာသမုိင္းစာအုပ္မ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ားကို ရယူ၊ ခင္ၾကီးေဖ်ာ္၏ “ကေ၀သာရ”က်မ္းအစရွိသည့္ ေရွးေဟာင္းပညာရပ္ဆုိင္ရာ စာအုပ္မ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ားကို အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထည့္သြင္းကာ ယခု၀တၳဳရွည္ၾကီးကို ေရးသားလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ (from Myanmar Book Shop website)

MBS မွာ ခင္ခင္ထူးစာအုပ္အသစ္ထြက္တဲ့ အညြန္းကို ဖတ္လိုက္ရေတာ့ စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ ဒီတစ္အုပ္ေတာ့ အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္မယ္ထင္တယ္ေပါ့။ မဟုတ္ရင္ ခင္ခင္ထူး ရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ရတာ စိတ္က နဲနဲ ညည္းေငြ႕လာသလို ျဖစ္ေနၿပီ ။ အရင္တုန္းက ေတာ့ ခင္ခင္ထူးကို ဖတ္ရခဲတဲ့အညာဓေလ့ေတြ အညာစရိုက္ေတြ နဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြ ဇတ္ေဆာင္ေတြကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဖန္တီးတတ္တာကို သိပ္သေဘာက်ခဲ့တာ။ ထြက္သမွ်စာအုပ္ေတြအကုန္ ၀ယ္စု၊ ၀တၱဳအတုိ ေပါင္းခ်ဳပ္ေတြဆိုတာလဲ ဆယ္အုပ္ေလာက္ မကလားပဲ။ ေသခ်ာေတာ့မေ၇တြက္ထားမိဖူး။ အရွည္ေတြ လဲ မအိမ္ကံ ဆို၀ယ္ထားယံုမကဖူး ခင္ခင္ထူးကို သေဘာက်တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ဆို အဲဒီစာအုပ္ပဲ အၿမဲ ၀ယ္ေပးတဲ့အထိ အားေပးတာ။

ရန္ကုန္ ျပန္တုန္း က ၀ယ္လာခဲ့ တဲ့ ဆူးပန္းေခြ သြယ္ဘယက္ႏွင့္ ေပရြက္လိပ္ နားေတာင္းဆင္ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္လိုက္ေတာ့ နဲနဲ အီသြားတယ္။ အရသာ တခု ဆိုတာ ခဏ ခဏ ခံစားရဖန္မ်ားရင္ အီသြားတတ္တယ္ထင္ပါရဲ႕ ။ အညာအေၾကာင္းေတြလဲ မဖတ္ခ်င္ေတာ့ပါဖူး ရယ္လို႕ေတာင္ ေတြးမိလိုက္တဲ့အထိပဲ။ ပန္းၾကာ၀တ္မႈန္ကိုလဲ သေဘာေတာ့က်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာေတြထည့္ထားတာမ်ားလြန္းတယ္ေပါ့။ ဆူးပန္းေခြ.. က ရြာေလးတရြာမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ေတာေက်ာင္းဆရာမ တေယာက္ရဲ႕ အေတြ႕ အၾကံဳဇတ္လမ္း။ စာေရးသူရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႕ေလးေတြလဲ ပါတယ္လို႕ ဆိုတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အညာဓေလ့ ရြာဓေလ့ေတြနဲ႕ ..ဒီစာအုပ္မွာေတာ့ ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္ ရဲ႕ ကေလးကဗ်ာေတြရယ္ထည့္သံုးထားတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကို ဖတ္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မစြဲလွလို ႕တစ္ခန္းႏွစ္ခန္း ဖတ္လိုက္ ခ်ထားလိုက္နဲ႕ ဖတ္တာ ဆယ္ရက္ေလာက္ေနမွ ဖတ္လို႕ၿပီးတယ္။ ဖတ္လို႕ ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဖန္တရာထပ္ၿပီးရိုးစင္းလြန္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းမွာ စာေရးဆရာမက အဆာပလာေတြ ထည့္ေပးတာ ေတာ္လို႕ သာအဆံုးထိဖတ္ျဖစ္တာပဲ။ ရယ္ရ ၿပံဳးရတာေလးေတြလဲ၇ွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီထဲက ေက်ာင္းဆရာမဇာတ္ေကာင္ကို ဖန္တီးထားတာ စရိုက္သိပ္မႏိုင္သလိုမ်ိဳး ခံစားမိတယ္။ တခါတခါမွာ စရိုက္က တမ်ိဳးျဖစ္သြားတတ္တာေလးကလြဲရင္ ဖတ္လို႕ ေတာ့ မဆိုးတဲ့စာအုပ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ၾကိဳက္လွခ်ည္ရဲ႕ ဆိုတဲ့ခံစားမႈမ်ိဳးမေပၚလာတဲ့ အျပင္ ေနာက္တခါလဲ ဒီလို အညာအေၾကာင္းေတြနဲ႕ ဇာတ္လမ္းရိုးရိုးသာဆို ဖတ္ရမွာေတာင္ပ်င္းစရာၾကီးပဲ လို႕ ေတာင္ စိတ္နည္းနည္းပ်က္မိတယ္။

အဲ..ခမည္းၾကိဳး ကိုေတာ ့ အညြန္းဖတ္လိုက္မိထဲက အရသာသစ္ေလးပဲထင္တယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့စိတ္နဲ႕ စာတိုက္ကေတာင္မပို႔ ခိုင္းပဲ စီးတီးေဟာ ဆိုင္ေတြကေန ရန္ကုန္ကို မွာတယ္။ႏွစ္ပတ္သံုးပတ္မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဖူး။ ဖတ္ခ်င္လွၿပီေလ။ စာအုပ္ထုတ္ေရာက္လာေတာ့ ညေနပိုင္းမွ။ သြားယူၿပီး ျပန္လာေတာ့လဲ ညစာအတြက္လုပ္ရ အိမ္အလုပ္ေတြ လုပ္ရနဲ႕ စာအုပ္ကိုင္ျဖစ္ေတာ့ ည၁၂ နာရီေလာက္ရွိေနၿပီ။ တစ္ခန္းေလာက္ဖတ္ၿပီး ေနာက္ေန႕မွ ဆက္ဖတ္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္ကို ကိုင္လိုက္ကထဲက ဆြဲေခၚသြားလို႕ လက္ကမခ်ႏိုင္ျဖစ္သြားတာ မနက္သံုးနာရီထိ ကို ဆက္တိုက္ဖတ္ျဖစ္လိုက္တယ္။

ကိုယ္ကလဲ အဲဒီလို ဂမၻီရဆန္ဆန္ ကိစၥမ်ိဳးေတြကို လံုး၀ယံုၾကည္လွတယ္မဟုတ္ေတာင္ မယံုဖူးရယ္ေတာ့လည္း မေျပာတဲ့သူတဲ့ထဲမွာပါသူ၊ တခါတေလမွာ လွ်ိ႕၀ွက္သဲဖို၀တၱဳေတြဖတ္ရတာ၊ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ရတာကိုသေဘာက်သူဆိုေတာ့ ဒီဇာတ္လမ္းကိုသေဘာက်တာလဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လံုး၀မယံုၾကည္တတ္သူအဖို႕ေတာ့ အလကားဟာေတြေလွ်ာက္ေရးထားတယ္လို႕လဲ ထင္ေကာင္းထင္မွာေပါ့။ စဖတ္လိုက္ထဲက ဇာတ္လမ္းထဲေမ်ာသြားတာ စိတ္ထဲမွာ မြန္းမြန္းက်ပ္က်ပ္ျဖစ္လာလိုက္၊ အသက္ရႈေတာင္မ၀ေတာ့ဖူးလို႕ ျဖစ္လိုက္၊ စိုးရိမ္လိုက္နဲ႕ ရသအဖံုဖံုခံစားၿပီး ဇာတ္သိမ္းက်ေတာ့လဲ ဇာတ္ေကာင္အမ်ိဳးသမီး စံုစမ္းေနတဲ့ကိစၥဟာ ဒီလိုျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဆိုတဲ့ အေျဖကို အစထဲက နည္းနည္းရိပ္မိေနေပမယ့္ မထင္မွတ္တဲ့ ကိစၥတခုနဲ႕ စာဖတ္သူကိုအံ့အားသင့္သြားေအာင္လဲ ဖမ္းစားလိုက္ႏိုင္ေသးတယ္။ အရင္ ဆူးပန္းေခြ စာအုပ္တုန္းကေတာ့ ဇာတ္ေဆာင္အမ်ိဳးသားနဲ႕ အမ်ိဳးသမီး ကိုဇတ္ေပါင္းေပးလိုက္တာေတာင္ စိတ္ထဲမွာ မေက်မနပ္ၾကီး။ သူက သူ႕ဇာတ္ေကာင္မိန္းကေလးကို အလုပ္ေတြပဲလုပ္ေနပီး အိမ္ေထာင္မျပဳခ်င္သူပါလို႕ ခါးခါးသီးသီးျဖစ္ခိုင္းထားၿပီးမွ ဘတ္ကနဲ ေပးစားလိုက္သလိုျဖစ္ေနတာကိုး။ ဒီ စာအုပ္မွာေတာ့ ဇတ္ေပါင္းေပးလိုက္တာေလးကလဲ ေက်နပ္စ၇ာ။ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနတုန္းမွာ၊ဖတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါမွာ သေဘာတက်ျဖစ္ရတဲ့အရသာက ဘာနဲ႕ မွ မလဲႏိုင္ဖူး။

ယံုခ်င္သူေတြလဲယံု၊မယံုၾကည္လဲေနလို႕ ရတဲ့ သစ္ေတာၾကီးထဲက သစ္ေတာ၀န္ထမ္းေတြၾကံဳရဆံုရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ဆန္းေတြကလဲ စိတ္၀င္စားဖို႕အေတာ္ေကာင္းတယ္။ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ စရိုက္ကိုသရုပ္ေဖာ္တာလဲ အေတာ္ကိုပီျပင္ေတာ့ ဖတ္ေနရင္း ကိုယ့္ေ၇ွ႕ ငုတ္တုတ္မ်ားေရာက္ေနမလား ေတာင္ေၾကာက္မိေသး။ တျခားဇာတ္ေကာင္ေတြလဲ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေအာင္ သရုပ္ေဖာ္ႏိုင္ေတာ့ အကုန္လံုး သဘာ၀က်က် အသက္၀င္ေနသလိုပဲ။

ဆူးပန္းေခြ ..၀တၱဳကို စင္ေရာ္ေမာင္ေမာင္က ရုပ္ရွင္ရိုက္ဖို႕ ၀ယ္ထားတယ္လို႕ ဖတ္လိုက္၇တယ္။ ဒီေတာ့ ဖန္တရာေတထပ္ေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းေက်ာရိုးမ်ိဳးက ေန ေပၚလစီကားဆံဆံလိုပဲထြက္္လာမယ္ထင္ပါရဲ႕။ ပန္းၾကာ၀တ္မႈန္ေတာင္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႕ကို စိတ္မ၀င္စားလွဖူး။ ခမည္းၾကိဳး ၀တၱဳကေတာ့ ရုပ္ရွင္သာရိုက္မယ္ဆိုလဲ စိတ္၀င္စားဖုိ႕ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဇာတ္ေဆာင္ပေယာဂဆရာမ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးေနရာမွာ ထြန္းအိၿႏာဘို ဆို ေကာင္းမလားလို႕ေတာင္ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ေနမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္ကေပးတဲ့ ရသကုိ အျပည့္ေပၚလြင္ေအာင္ေတာ့ ဘယ္ဒါရိုက္တာမွရိုက္ႏိုင္မယ္မထင္ပါဖူး။ ဒီေတာ့ စာအုပ္ကိုၾကိဳက္ရင္ စာအုပ္ကိုပဲဖတ္၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခ်င္လဲ သတ္သတ္ၾကည့္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနတုန္းမွာ စာအုပ္ထဲက ဇတ္လမ္းကို မေတြးတာပဲေကာင္းမယ္ထင္ပါရဲ႕။

ဆက္ေရးရင္ေတာ့ စာအုပ္ေၾကျငာပဲ ျဖစ္ေတာ့မယ္ :D။ သဘာ၀လြန္ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ားကို စိတ္၀င္စားတတ္သူေတြအဖို႕ ေတာ့ ဒီစာအုပ္က ဖတ္လို႕ ေကာင္းမယ့္ ရသအျပည့္ေပးႏိုင္တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါပဲလို႕ အၾကိဳက္တူမယ့္သူေတြကို လက္တို႕တာပါ။

Entry filed under: ဖတ္ျဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြအေၾကာင္း, Sharing. Tags: .

ျမသန္းတင့္-ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး (၃၃) သူလုိမိန္းမမ်ား

1 Comment Add your own

  • 1. Ae'Ae'  |  October 17, 2012 at 12:12 am

    အမေၿပာတာနဲ. ဖတ္ေတာင္ဖတ္ခ်င္လာပီ😀

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: