ဒဂုန္တာရာရဲ႕ ဖ်တ္ခနဲ ရုပ္ပံုလႊာမ်ားထဲက ဘိလပ္ျပန္သန္း (၁)

January 12, 2011 at 3:47 pm Leave a comment

ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္က ရုပ္ရွင္အေတာ္ၾကိဳက္သည္။ ရန္ကုန္ေက်ာင္းမ်ားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ရုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကည့္ျဖစ္သည္။ ေတာၿမိဳ႕ေလးတြင္ ေနစဥ္ကမူ အဂၤလိပ္ကားမ်ားမၾကည့္ရ။ ရန္ကုန္ေရာက္မွ အဂၤလိပ္ကားမ်ား ၾကည့္ရသည္။ နာမည္ေက်ာ္အဂၤလိပ္၀တၳဳမ်ားကိုရုိက္ကူးေသာ ဇတ္ကားမ်ားဆုိလွ်င္ ၾကည့္ျဖစ္သည္။

ေအ၀မ္းဖလင္ ျမန္မာ့အေဆြ ရုပ္ရွင္စတူဒီယို သို႕ သြားလည္ပတ္ၾကည့္ရႈခဲ့ၿပီးေနာက္ ရုပ္ရွင္တြင္ စိတ္၀င္စားသြားသည္။ အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ကိုၾကည့္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဖတ္ဖူးေသာ၀တၳဳမ်ားႏွင့္ယွဥ္ကာ မည္သုိ႕ ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးသည္ ၊ရုပ္ရွင္ ပံုသ႑န္ျဖင့္ မည္သို႕ ရုပ္ရွင္ဘာသာျပန္သည္ ကိုသိခဲ့ရသည္။ ပိတ္ကားေပၚတြင္ထင္ေသာ ရုပ္ရွင္ပံုရိ္ပ္မ်ားကို ပင္ စိတ္ကူးၾကည့္မိသည္။ ၀တၳဳမ်ားကိုဖတ္ကာ ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးလွ်င္မည္သို႕ ရိုက္ရမည္ကို စိတ္ကူးၾကည့္မိသည္။

အေတာ္ပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခြင့္အလမ္းတစ္ခုရခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားရန္ပံုေငြအတြက္ ရုပ္ရွင္ကားရိုက္ရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို တာ၀န္ေပးသည္။ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ကေရးရမည္။ ဇတ္ညြန္းကို ကိုၾကည္ေမာင္က ေရးမည္။ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာ ကိုသိန္းေဖ (သိန္းေဖျမင့္) သည္ ထုိအခါက ၿဗိတိသွ်ဘားမား ရုပ္ရွင္ ကုမၸဏီတြင္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေနသည္ က ဒါရိုက္တာ အျဖစ္ရိုက္ကူးရန္သေဘာတူလိုက္ၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ မင္းသားမင္းသမီးကိုပင္ေရြးခ်ယ္လိုက္ၾကသည္။ မင္းသားကိုကၽြန္ေတာ္တို႕က ထိုအခါ က ရာဇ၀င္ ကထိက ဆရာဦးဘညြန္႕ ၊ မင္းသမီးကို ဆရာျဖစ္သင္ေကာလိ္ပ္တြင္ ဆရာအျဖစ္လုပ္ေနေသာ ဆရာမ ဒိုရာသန္းေအး (ဘိလပ္ျပန္သန္း) ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၏ စိတ္ကူးယဥ္ခ်က္ဟု ဆိုလွ်င္လည္းရမည္။

ဆရာဦးဘညြန္႕႕ (၁၉၀၆-၁၉၉၂)မွာ တေယာအထိုးေကာင္း၊အဆိုေကာင္း ျဖစ္သည္။ သူ၏ ခ်စ္ဒုကၡသီခ်င္း မွာနာမည္ၾကီးေနသည္။ ဆရာမွာ သီခ်င္းဂီတ ၀ါသနာပါေသာ ေက်ာင္သားမ်ားႏွင့္ သီီခ်င္းသီဆိုတီးမႈတ္ေနသူျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွင့္လည္း ခင္မင္သည္။ ဆရာ၏ ရုပ္ရည္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ က ၾကိဳက္သည္ ။ ဆရာ၏ ေျပာဟန္ ဆိုဟန္ အမူအရာကိုလည္း ၾကိဳက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာဦးဘညြန္႕ကို ရုပ္ရွင္မင္းသားအျဖစ္ထားလွ်င္ ေကာင္းမည္လားဟုေမးလွ်င္ အေပါင္းအသင္းမ်ားက ေကာင္းသည္ဟု သေဘာတူၾကသည္။

ဒိုရာသန္းေအး သီခ်င္းမ်ားကိုၾကိဳက္သည္။ သူမ၏ ဆုိဟန္ သံေနသံထားမ်ားကိုၾကိဳက္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဒိုရာသန္းေအးကို ရုပ္ရွင္မင္းသမီးအျဖစ္ ရိုက္ကူးမည္ ဟု စိတ္ကူးရၾကသည္။ ဆရာျဖစ္သင္ေကာလိပ္သို႕ သြားေရာက္ၿပီး သူမကိုရုပ္ရွင္ရိုက္ရန္ေျပာဆိုရာတြင္ ပို၍ပင္ သူမ၏ ရုပ္ရည္ကို သေဘာက်သည္။

ပန္းပြင့္ေရာင္စံုမ်ားႏွင့္ ေ၀ဆာလွ်က္ရွိေသာ ဆရာျဖစ္သင္ေကာလိပ္(ယခု ပညာေရးတကၠသိုလ္) ေက်ာင္းေဆာင္ေရွ႕တြင္ သြားေတြ႕ေသာအခါ သူမ၏ အလွမွာ ပိုမိုထင္ရွားလာသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ေမ ၀တၳဳေရးေသာအခါ ေမ ၀တၳဳ အဖြင့္တြင္ ဤဆရာျဖစ္သင္ေကာလိပ္ ေက်ာင္းေရွ႕ ရွိပန္းပြင့္မ်ားကို ေနာက္ခံထား၍ ျခယ္မႈန္းခဲ့သည္ကို အမွတ္ရေနသည္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းမဂၢဇင္းတြင္ သူမ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ဆ၇ာမင္းသု၀ဏ္၏ ေမာင္ေခြးဖို႕ ကဗ်ာကို ေ၀ဖန္ေရးေသာ ေဆာင္းပါးကိုဖတ္ရ၍ သူမ၏ စာေပအယူအဆကိုႏွစ္သက္ေနမိသည္။

ေအ၀မ္းဖလင္ႏွင့္ ၿဗိတိသွ်ဘားမား ရုပ္ရွင္မ်ားကိုပင္သြားေရာက္ေျပာဆိုၾကသည္။ သူတု႕ိ ကုမၸဏီ ႏွစ္ခုလံုးကပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရိုက္မည့္ ဇာတ္ကားကို အကူအညီေပးမည္ဟု ေျပာဆိုၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဘာမွ် အရင္းအႏွီး စိုက္ထုတ္ရန္မလို။ ၀တၱဳဇတ္ညြန္းမ်ားႏွင့္ ၀တၱဳမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႕က ေရးမည္ကိုလည္း သူတို႕က သေဘာတူၾက သည္။ထိုအခါက ကိုသိန္းေဖ (သိန္းေဖျမင့္)မွာ ၿဗိတိသွ်ဘားမားတြင္ ေယာက်ာ္းဂုဏ္ရည္အမည္ျဖင့္ ဇတ္ကားတစ္ကား ရိုက္ကူးေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းသားတစ္စု ၿဗိတိသွ် ဘားမား စတူဒီယိုသို႕ သြားေရာက္ၾကည့္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားေရာက္စဥ္က ေယာက်ာ္းဂုဏ္ရည္ ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခန္း ရိုက္ကူးေနေသာအခါျဖစ္သည္။ ကုိသိန္းေဖက တမင္ခ်ိန္းျခင္းျဖစ္သည္။

ကိုသိန္းေဖ မွာပင္တရားရံုးဇတ္၀င္ခန္းတစ္ခန္းတြင္ ကိုယ္တိုင္ သရုပ္ေဆာင္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိတ္ေဆြ ကိုခ်စ္လႈိင္သည္လည္း ဇတ္ရံတစ္ေနရာက ပါသည္။ (ထုိစဥ္ကေန႕ ၀က္တက္ရသည္။)။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အတန္းအားေနလွ်င္ ရသည့္အခ်ိန္ကေလးတြင္ အဂၤလိပ္ကားမ်ားကို ၾကည့္ေနတတ္သည္။ ရုပ္ရွင္ရိုက္ရန္ စိတ္ကူးယဥ္ေနသည္။ ၀တၱဳဇတ္လမ္းကိုပင္ စိတ္ကူးေနမိသည္။ ကၽြႏ္ေတာ္ စိတ္ကူးထားေသာဇတ္လမ္းမွာ မင္းသားမွာ စႏၵယားဆရာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာဦးဘညြန္႕၏ ပံုပန္းအမူအရာကိုၾကည့္ၿပီး စႏၵယားဆရာအျဖစ္ စိတ္ကူးထားျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္က ဦးဘညြန္႔ မွာ တေယာ ဆရာ။ မင္းသမီးမွာ တက္သစ္စအဆိုေတာ္ျဖစ္သည္။ ဒိုရာသန္းေအး ႏွင့္ကိုက္သည္။ စႏၵယားဆရာမွာ သီခ်င္းလည္းေရး၊သီခ်င္းလည္းဆိုသူျဖစ္သည္။

အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ ဇတ္ကားမ်ားတြင္ မင္းသားမွာ စႏၵယားမတီးတတ္ေသာ္လည္း တစ္ေယာက္ေယာက္က တီးေပးလွ်င္ ျဖစ္သည္ ကိုသိေနသည္။ လိုခ်င္သည့္ တီးကြက္ကို စႏၵယားအတီးက်င့္လွ်င္ ရႏိုင္သည္ ကို ကၽြန္ေတာ္သည္ထင္သည္။

ဘိလပ္ျပန္သန္း

http://moemaka.com ကေနယူထားတဲ့ ဘိလပ္ျပန္သန္း ပံုပါ။


ကၽြန္ေတာ္က စႏၵယားေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္တီးမည္ဟု စိတ္ကူးမိသည္။ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာက ေရြးခ်ယ္မည္၊ မေရြးခ်ယ္မည္ကိုမသိ။ ဒိုရာသန္းေအး၏ ပံုပန္းကို ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးရန္ သြားေျပာသည့္ အခါက အက်ီအျဖဴ၊ထဘီအစိမ္းေရာင္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ အက်ီလက္မွာ ဇာပန္းေလးမ်ား ထိုးထား သည္ကိုမွတ္မိေနသည္။ သူမ၏ ေခါင္းပံုစံမွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနသည္။ ေရွ႕ တြင္ ဆံပင္ကို တဖက္သတ္ၿဖီးထားသည္။ စကားေျပာေသာအခါ နဖူးေပၚတြင္ ဆံပင္မ်ား၀ဲၾကေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ကူးထားေသာ ၀တၱဳဇတ္လမ္းထဲတြင္ စႏၵယားဆရာႏွင့္ အဆိုေတာ္မေလး ေတြ႕ ဆံုခန္းကို အေတာ္ အသားေပးထားသည္။

(ဖ်တ္ကနဲေတြ႕ ရေသာ ရုပ္ပံုလႊာကားခ်ပ္မ်ား -ဒဂုန္တာရာ )

Entry filed under: ဘိလပ္ျပန္သန္း, Sharing. Tags: .

ျမေႏွာင္းညိဳ Fan Page on Facebook ဒဂုန္တာရာရဲ႕ ဖ်တ္ခနဲ ရုပ္ပံုလႊာမ်ားထဲက ဘိလပ္ျပန္သန္း (၂)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: