လမ္းသူရဲမုန္႕ …မင္းလမ္းမုန္႕ တီ..နဲ႕ Chinese Food

December 16, 2010 at 1:02 pm 1 comment

အစားအေသာက္ အေၾကာင္းေတြ သိပ္မေရးခ်င္ပါဘူး။ ပံုေတြလဲ မတင္ခ်င္ဘူး။ စာလာဖတ္တဲ့သူေတြကို တကယ္မေကၽြးႏိုင္တာအားနာလို႕ ဆိုပါေတာ့။

ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္က ဗမာျပည္က အစားအေသာက္ေတြကို ခုတေလာ အရမ္း သတိရေနမိတာမို႕ အလြမ္းေျပ တင္လိုက္မိတယ္။ ဖတ္မိသူမ်ား မစားရေပမယ့္ ၀သြားၾကပါေစေနာ္။😉

ဒါကေတာ့ လမ္းသူရဲမုန္႕ ေခၚ ကီးမား(အဲဒါက ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကေခၚတယ္)ေခၚ မုန္႔ပ်စ္သလက္ ..ဘယ္လိုေခၚေခၚပါ။ စားလို႕ေကာင္းဖို႕ လိုတယ္ေလ။ တကယ္စားေကာင္းပါတယ္။ မဆလာနံ႔သင္းသင္း၊ငရုတ္သီးစပ္စပ္ေလးနဲ႕ စားရတာ အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ တခါတေလဆို တပြဲ မ၀လို႕ ၂ ပြဲေတာင္ဆက္စားမိေသးတယ္။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အလုပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ညေနဘက္ေတြ အၿမဲနီးနီးသြားစားျဖစ္တဲ့ဆိုင္ပါ။ ဆုိင္ေလးက ေတာ့ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္ေနာက္က စက္မႈ၁ လမ္းလို႕ေခၚမလား ပထမဆံုးခ်ိဳးရတဲ့လမ္းပဲ။ဆက္သြားရင္ ရန္ကင္းတိုက္ခန္းေတြဘက္ေရာက္သြားမယ္။ ဆိုင္ေလးက လဲ တကယ့္လမ္းေဘးဆိုင္ပါ။ ခံုပုေလးေတြနဲ႕။ ဒါေပမယ့္ လာစားၾကတဲ့သူေတြမွ အမ်ားၾကီး။ ညေနဘက္ဆို ဆိုင္ေရွ႕ မွာကားေတြကို စီလို႕ ။ ေစ်းကလည္း မေသးဘူးေျပာရမွာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးစားခဲ့ေတာ့ တပြဲ ၅၀၀ လားမသိဘူးျဖစ္သြားၿပီ။ သူ႕ဆိုင္မွာ ေရခဲသုပ္၊သီးစံု၊ၾကာဇံခ်က္၊ လက္ဖက္သုတ္၊ေက်ာက္ပြင့္သုတ္ေတြလည္းရတယ္။ အသုတ္ေတြကလည္း လက္ရာေကာင္းတယ္။ တခါတေလဆို အဲဒီဆိုင္မွာပဲ ရွိတာ မွာစားၿပီး ထမင္းလြတ္သြားတဲ့ေန႕ေတြလဲရွိတယ္။ အဲဒီဆိုင္ကေန ဆယ္မိနစ္ေလာက္ဆက္သြားလိုက္ရင္ သဘာ၀ ဆိုတဲ့ ထုိင္းဆိုင္မွာလည္း ဟင္းေတြေကာင္းၿပီး စားရတာ ေတာ္ေတာ္တန္ပါတယ္။ ဒီတေခါက္ကေတာ့ ပါဆယ္ပဲ၀ယ္စားခဲ့လို႕ ဓာတ္ပံုမရိုက္ထားမိဘူး။

ေရမုန္႕ (ကီးမား)(လမ္းသရဲမုန္႕) ေခၚခ်င္သလိုေခၚပါ။ စားေကာင္းဖို႕ အေရးၾကီးတယ္

ဒါေလးကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္ကလာတဲ့ အသိတစ္ေယာက္ညြန္းတဲ့ဆိုင္ပါ။ ပုဇြန္ၾကိဳက္တတ္ေတာ့ ဒီပုဇြန္ႏွမ္းကပ္ေၾကာ္ေလးက ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္။ ႏွမ္းေလး ထုတ္ထုတ္ ထုတ္ထုန္နဲ႕ ပုဇြန္ကို အခ်ဥ္ေရစိမ္ ပီးစား ေကာင္းမွေကာင္းပဲ။ အလယ္က အစိမ္းေရာင္က ကိုက္လန္ကို ၾကြတ္ၾကြတ္ေၾကာ္ထားတာလို႕ ေျပာတယ္။ အဲဒါလည္း စားေကာင္းတာပဲ။

ပုဇြန္ႏွမ္းကပ္ေၾကာ္


ခုေနသာ ဒီထမင္း၀ိုင္းနဲ႕ စားလိုက္ရရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ….။

ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ဆယ္ေခါက္နီးပါးေရာက္ခဲ့တဲ့ဆိုင္ကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုရိပ္သာလမ္းကFeel ပါ။ မနက္စာ ဘယ္မွာစားမလဲဆိုလဲ ေရႊတိဂံုဘုရားကအဆင္းဆိုေတာ့ ဖီးလ္ ပဲသြားတာေပါ့ဆိုၿပီးေရာက္။ ေန႕လည္ ဘက္ လက္ဖက္ရည္ေလး မုန္႕ေလး အဆာေျပစားခ်င္လဲ အိမ္နဲ႕မေ၀းလွဘူးဆိုၿပီး ဖီးလ္ ပဲေ၇ာက္။ ထမင္းစားခ်ိန္ၾကျပန္လည္း လြယ္လြယ္ကူကူဆိုၿပီး ဖီးလ္ပဲသြားျဖစ္ျပန္ေရာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ကို အားေပးျဖစ္ခဲ့တဲ့ဆိုင္။ တကယ္ေတာ့ ဗမာထမင္းဟင္းကို အဲဒီဆိုင္မွာ စားရတာ အီသြားၿပီ။ ဒါေပမယ့္ စားျဖစ္တာပါပဲ။ သြားရလာရ၊ကားရပ္ရတာအဆင္ေျပတာကိုး။ဒီတေခါက္ သူတို႕က အင္းေလးစာေတြလည္း ေရာင္းတယ္။ ဒါကေတာ့ အင္း၀က္သားခ်ဥ္တဲ့။ အင္းမုန္႕တီ၊ ကင္ေပါင္းေၾကာ္၊ အင္းထမင္းခ်ဥ္ ဆုိတာေတြလည္းရွိေသး။ မဆိုးပါဘူး။ အင္းေလးမွာသြားစားသလိုေတာ့ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဖူးေပါ့ေလ။

အင္းေလး၀က္သားခ်ဥ္


အစပ္အရမ္းၾကိဳက္တတ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ရခိုင္စာေတြကို ၾကိဳက္ၾကမယ္ထင္တယ္။ ဒီေတာ့ မင္းလမ္းရခိုင္မုန္႕တီဆိုင္ ကို ႏွစ္ခါသြားစားျဖစ္တယ္။ RC2 နားမွာဖြင့္ထားတာ ဆိုင္ၾကီးအၾကီးၾကီးပဲ။ ပင္လယ္စာေတြလည္း အစံု အကုန္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀င္စားျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေတြက ေလဆိပ္ကအျပန္၊ပဲခူးကအျပန္ဆိုတာမ်ိဳးမို႕ ဘိုက္ကျပည့္ေနပီ။ အရမ္းဟဲဗီးေတြမွာမစားပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရခိုင္မုန္႕တီသုပ္ေလး၊ဂံုးသုပ္၊ အရြက္စိမ္းေၾကာ္ ဆိုတာေလးေတြ မွာစားၾကတယ္။စပ္လိုက္တာေတာ့ ရွယ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ထန္းလ်က္ရည္ေလးနဲ႕ မုန္႕လက္ေဆာင္းေလး ေသာက္ရေတာ့အစပ္ေျပတာေပါ့။ အဲ ..ဒါေပမယ့္ တိုက္ဆိုင္တာလား ဘာလားေတာ့မသိဘူး။ အဲဒီမွာစားၿပီးတိုင္း ၀မ္းပ်က္တယ္ရွင္။ မျပန္ခင္ ၃ ရက္ေလာက္ကသြားစားမိတာ ျပန္ေရာက္တဲ့ထိကို ဗိုက္ျပန္မေကာင္းဘူး။အဲဒီတုန္းကေတာ့ အသိေတြကိုေျပာမိေသး ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွသြားမစားဘူး ဘာညာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အခုလုိ ပံုေလးကိုျပန္ျမင္ရေတာ့လည္း ဒီတခါ ျပန္လည္း သြားစားဦးမွာပဲ။ ၀မ္းပ်က္တာ ေဆးေသာက္လိုက္လို႕ ရတယ္ေလ။ ဒီလိုအစားအစာမ်ိဳးက ကိုယ္ျပန္တုန္းေလးပဲစားရတာမဟုတ္လား။😀

ဂုံးသုပ္စပ္စပ္ေလး


ဲျပန္တုန္းေလးပဲစားရတဲ့ ထဲမွာ Buffet လဲပါတယ္။ ဒီမွာေတာ့ ဘယ္ဆုိင္က ဘူေဖးကိုမွသြားမစားျဖစ္ပါဘူး။ ဆာကူရာဘူေဖးကိုလည္းမၾကိဳက္လွဘူး။ တခါသြားမိတဲ့ဆိုင္က ထိုင္ရတာက်ဥ္းၿပီးလူရႈပ္လို႕ ။ ဟိုတယ္ၾကီး ေတြမွာစားရင္ လည္း တစ္ေယာက္ကို ေဒၚလာ ၅၀ ကေန ၈၀-၁၀၀ေလာက္ထိေပးရမွာေလ။ ဒီေတာ့ ဘာလို႕ စားေတာ့မလဲ။ စာအုပ္ပဲ၀ယ္ဖတ္ေတာ့မွာေပါ့။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ စားရတာ တကယ္တန္ပါတယ္။ Traders က buffet ဆို တစ္ေယာက္ မွ ၁၈ ေဒၚလာပဲ။ အမယ္လည္းအရမ္းစံုတယ္။ ပုဇြန္ထုပ္ေတြ၊ဂဏန္းေပ်ာ့ေတြ၊ဂံုးေတြ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ စားရတယ္။ တျခား ဟင္းေတြလည္း အစံုရွိ၊ အခ်ိဳပြဲကလည္း ေကာင္း ဆိုေတာ့ စားရတာသိပ္တန္တာေပါ့ေနာ္။ တျခားဟိုတယ္ေတြက ဘူေဖးထက္ Traders ကပိုစံုၿပီး ပိုေကာင္းတယ္ထင္လို႕ အၿမဲ အဲဒီမွာပဲစားျဖစ္တယ္။ စကားမစပ္- ဗမာျပည္ကလူေတြက သာ စီးပြားေရးမေကာင္းဘူး ဘာညာ ညည္းၾကတာ။ အဲဒီသြားစားတဲ့ေန႕က မ်ား လူေတြအျပည့္ပဲ။

Seafood Buffet @ Traders


တခါတေလမွာ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ၀က္အူေျခာက္ေၾကာ္ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးကို ေခါက္ဆြဲေလးနဲ႕ စားရတာလည္း ေကာင္းျပန္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ရန္ကုန္ကဆိုင္မဟုတ္ဖူးေနာ္။ တစ္ပြဲႏွစ္ေထာင္ ဆိုေတာ့ နယ္ၿမိဳ႕ေလးအေနနဲ႕ဆို ေစ်းျမင့္တယ္ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းလြန္းလို႕ ၀ခ်င္၀ပေစ့..ႏွစ္ပြဲစားခဲ့ၾကတယ္။

၀က္အူေျခာက္ေၾကာ္

Entry filed under: အစားအေသာက္. Tags: .

ျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ( ၂၇) ေရာသမေမႊထားတဲ့ မိုးကုတ္ၿမီးရွည္

1 Comment Add your own

  • 1. Myue Myue  |  December 16, 2010 at 5:27 pm

    ရက္စက္လိုက္တာေနာ္.. ဗိုက္ဆာေနတဲ႔အခ်ိန္မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လာၾကည္႔မိတယ္.. သြားရည္က်ၿပီးၿပန္သြားၿပီဗ်ိဳး…😦

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: