The Hours … သီတို႕ ရႊာ

August 8, 2010 at 12:42 am 1 comment

သီတို႕ ရြာဆိုတဲ့ ၾကည္ေအး ၀တၳဳ ကိုျပန္ဖတ္ၿပီး The Hours ကို ျပန္ၾကည့္ခ်င္လို႕ ၾကည့္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ရုပ္ရွင္ထက္ ၾကည္ေအးရဲ႕ အဖြဲ႕ အႏြဲ႕ ကိုပိုသေဘာက်သလိုျဖစ္ေနမိျပန္ေရာ။ ဖြဲ႕ ထားတာေတြ သိပ္လွတာပဲ ဆိုၿပီး တသသနဲ႕ ဖတ္လိုက္၊ၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲမွာေမာသြားလိုက္နဲ႕ ။ အစက “သီတို႕ ရြာ”ဆိုတဲ့ ၀တၳဳ ကို အစအဆံုး ရိုက္တင္မယ္စိတ္ကူးေသးတယ္။ေနာက္ေတာ့ပ်င္းတာနဲ႕ ပဲ အၾကိဳက္ဆံုးစာသားေလးေတြကိုပဲ ထုတ္ၿပီးမွတ္လိုက္ေတာ့ တယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ “သီတို႕ ရြာ”ကို ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ဖတ္လို႕ အေတာ္ေကာင္းတာပဲ။

တဆက္ထဲမွာ သတိရမိတာက (နည္းနည္းဆက္စပ္ေနလို႕ ) ဂ်ဴး ရဲ႕ “အေဖာ္၊အထီးက်န္တိတ္ဆိတ္မႈနွင့္ အႏုပညာ“ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး။ ဂ်ဳး Facebook Page မွာတင္ထားတာေတာ့မေတြ႕ မိေသးဘူး။ ေနာက္ရက္မ်ား စိတ္ပါရင္ အဲဒါကိုေတာ့ အစအဆံုးရိုက္တင္ဦးမယ္။

သီနဲ႕ အတူ ဒီမွာရပ္ေနခဲ့ဖူးသူသည္ အနီးဆံုးအိမ္နီးခ်င္းကိုေတြ႕ လိုလွ်င္တမုိင္ခြဲသြားမွေတြ႕ ရေသာပင္လယ္ ကမ္းေျခရွိသည့္ ရြာငယ္ေလး၏ ကြင္းအနိမ့္အျမင့္ မ်ားမွ ေအာ္ဟစ္ၿငီးျငဴၿမဲရွိေသာ ေလကိုတိုး၍ ေလလြင့္သြားလာခဲ့ သည္လားမသိ။ထိုအခါေက်ာက္ေဆာင္ခၽြန္တက္ထိုးထြက္ေသာပင္လယ္စပ္၌သူ၏ရုပ္ပြားကိုေတြ႕ ခဲ့သည္ေလာ၊ စိတ္ပြားကိုေတြ႕ ခဲ ့သည္ေလာ။လူ႕ ဘ၀၌ေမာဟေလ်ာ့ပါးခဲ့ သည္ဆိုလွ်င္ပင္ေမ့ေပ်ာက္ျခင္း ေလ်ာ့ပါးသည္တည္း။ ထိုအခါမွာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာဘယ္မွာရွာႏိုင္ေတာ့မည္လဲ။သူ႕ရ ဲ႕ ဘုရားသခင္သည္ကၽြန္မတို႕ ရဲ႕ ရက္စက္မွေၾကကြဲေသာ ဗုဒၶတရားပမာမွ ေျဖၿငိမ္းရာကိုု ျပႏိုင္ခဲ့ေလရဲ႕ လား၊ေတးသံျဖင့္ ၿပြမ္းေသာ ၾကယ္ေပါင္းရံခသည့္ သုခေကာင္းကင္ဘံုကိုသာ အရိပ္အေယာင္မွ် ညြန္ေလသလား…..။

သူသည္ တိမ္တုိက္တို႕ ျဖင့္ လိုက္ပါကာ ကမၻာ အႏွံ ႔ လွည့္ပတ္၍သူရွာလိုရာကိုရွာ လိုစိတ္ေတာ့ေပၚမည္ပင္။ဒါကို အခ်ိဳ႕ေသာသူသာစိတ္၀င္စားနားလည္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

သူသည္ တုန္တခိုက္ခိုက္ျဖင့္ထ၍ စာၾကည့္ခန္းသို႕ ၀င္ခဲ့၏။ တံခါးကန္လန္႕ ရွိသမွ်ကို အကုန္ခ်၏။ ျပတင္းေပါက္၌ ခုိရပ္ၿပီး ပင္လယ္ဆီ တခ်က္ၾကည့္ ေသး၏။ ထုိိ႕ေနာက္ ထူးဆန္းအံ့ၾသေၾကကြဲဖြယ္ရာမ်ား စတင္ေလသည္။

အေၾကာင္းမူကား သူ႕ ေ၀ဒနာႏွင့္ ရင္းႏွီး၍ ရေသာ စာေပကို လူ႕ေလာက အား သူဖြင့္အန္ေရးခ်ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

စာေရးမႈကိုေတာ့အစဥ္ျပဳၿမဲပင္။ အခ်ိန္မ်ားစြာမက်န္ၿပီ။ စာေရးေနလွ်င္သူ႕စိတ္သည္ လူတို႕ ႏွင့္ ပို၍ ကင္းကြာကာ အႏၱရာယ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ဖို႕ရာ ပိုမ်ားတာ မွန္သည္ ။ သုိ႕ေသာ္ စာေရးရမည္မွာ အသက္ရႈထုတ္ရမည္လိုပင္။ တျခားနည္းလမ္းအားျဖင့္ သူအသက္ရွင္ေနထိုင္တတ္သည္မဟုတ္။ ဘာအႏၱရာယ္ကိုမွေတာ့ ေၾကာက္၍ စာမေရးပဲေန မည္မဟုတ္။ တစ္ေဆာင္း၀င္စ သစ္ရြက္မ်ားက်ခ်ိန္၊ ေျမျပင္ေပၚ၌ အနီအ၀ါ ခရမ္းျပာညိဳ ေရာင္စံုစို႕ကာ သစ္ရြက္လူးလိမ့္ ေျပးဆဲ၊ ေလထန္တတ္ေသာ ပင္လယ္ စပ္ေတာရြာကေလး၌ ေဆာင္းဦးေလသည္ ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားကာညအခါမ်ား၌ ၾကဴၾကဴပါေအာင္အူဆဲ၊ေလကာယပ္မ်ားမွာ ကြယ္ပုန္း၍ ေပါက္ရသည့္ လူစိုက္ေသာ သစ္ပင္ပန္းပင္ငယ္တို႕ ပင္ပန္းဆဲ တစ္ေန႕မွာ သူသည္ လင္သည္ကို ဆရာ၀န္ေခၚေစရျပန္သည္။ သုိ႕ေသာ္ လင္သည္ႏွင့္ ဆ၇ာ၀န္တို႕ ျပန္ေရာက္လာေသာ္ သူသည္ အလံုပိတ္အခန္းမွ လြတ္ထြက္ၿပီး သူႏွစ္လိုေရြးခ်ယ္ရာ ျမစ္စပ္သို႕ ေရာက္ခဲ့ၿပီတည္း။ လူတို႕ ရပ္ရြာမွ ရုပ္ခႏၵာပါ ကၽြတ္လြတ္ၿပီ။ သူေမ်ာပါသြားရာ ျမစ္ေရအယဥ္သည္ သူ႕ထက္လ်င္ျမန္စြာ အေရွ႕ ကသြားေသာ လႈိင္းဂယက္တို႕ကို ထုိသတင္း ပင္လယ္ထက္သို႕ ပါးလိုက္ၾကၿပီ။

Entry filed under: ၾကည္ေအး, Sharing. Tags: .

ျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ( ၂၂ ) ျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ( ၂၃)

1 Comment Add your own

  • 1. ၿငိမ္းစိုးဦး  |  September 27, 2010 at 12:43 pm

    ဆရာမႀကီး ရဲ႕ ( ေဆာင္းဦးေလသည္ ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားကာညအခါမ်ား၌ ၾကဴၾကဴပါေအာင္အူဆဲ၊ ) …စတဲ့ အေရးအသားေတြဟာ ယခုထက္တိုင္
    မရိုးနိုင္ေအာင္ လွပလင္းလက္ပြားမ်ားေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
    ၿငိမ္းစိုးဦး

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: