ုုျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး (၁၆)

July 12, 2010 at 2:36 pm 1 comment

“ကၽြန္မ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ထုတ္မယ္။ ကိုေဌးၿမိဳင္ (ဒဂုန္တာရာ) နဲ႕ တိုင္ပင္ထားတယ္။ အဲဒါ ရွင္ေရာ ကူလုပ္ေပးပါ“

“ကၽြန္ေတာ္ ကူေရးေပးပါ့မယ္“

ဂ်ာနယ္အမည္မွာ ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္ျဖစ္သည္။ ထိုအမည္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေတာ့ သိပ္မလိုက္။ စာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈဂ်ာနယ္မိ်ဳး ျဖစ္သျဖင့္ ထိုအမည္ကိုေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဒဂုန္တာရာသည္ ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္ကိုထုတ္ေ၀သည့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၏ ပံုႏွိပ္တိုက္တြင္ အခ်ိန္ကုန္ၾကသည္။ ဂ်ာနယ္ေပၚလစီမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျငင္းခုန္ၾကသည္။ စာမူေရြးခ်ယ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျငင္းခုန္ၾကသည္။ ဂ်ာနယ္ အျပင္အဆင္ အထားအသိုႏွင့္ပတ္သက္၍ ျငင္းခုန္ၾကသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ျငင္းၾကခုန္ၾကသူမ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဒဂုန္တာရာသာျဖစ္သည္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး က တခါတခါမွ သာ ၀င္ေျပာတတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ နွစ္ေယာက္ အျပင္းအထန္ေဆြးေႏြးေနသည့္အခါမ်ိဳး၊ တစ္ေယာက္ ႏွင့္တစ္ေယာက္ တင္းမာေနသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ျဖန္ေျဖေပးတတ္သည္။

ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္တြင္ အမ်ားဆံုးေရးသူမွာ ဒဂုန္တာရာျဖစ္သည္။ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာေရးရာမ်ားကိုသူေရး သည္။ ကၽြန္ေတာ္က ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ား အေၾကာင္းကိုေရးသည္။ ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္ သည္ ဘာမွ်မၾကာ လိုက္ပါ။ ၁၅ ရက္တစ္ၾကိမ္ထုတ္ၿပီး သံုးပတ္သာ ထြက္လိုက္သည္ထင္ပါသည္။

“ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္ ထုတ္ခါစက သိန္းေဖျမင့္ႏွင့္ေတြ႕ရာ သိန္းေဖျမင့္က မမေလးဆိုတဲ့မိန္းမဟာ ေတာ္ေတာ္ capable ျဖစ္တဲ့မိန္းမကြာ။ ေတာ္ေတာ္လုပ္ႏိုင္တာပဲ ဟု တအံ့တၾသ ေျပာေလသည္။

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးသည္ တကယ္အလုပ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ ဂႏၱၱ၀င္ ဂ်ာနယ္ ရပ္သြားသည့္အခါတြင္ ထုတ္ေ၀ေ၇းလုပ္ငန္းကို သူစိတ္မပ်က္ေသး။ စာအုပ္ထုတ္ဖို႕ စီစဥ္ျပန္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဖ်က္ၾက၏။ သို႕ရာတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးကို ဖ်က္၍ မရပါ။ သူၾကိဳက္သည့္စာအုပ္၊သူထုတ္ခ်င္သည့္စာအုပ္မွထုတ္မည္ ဟု ဆုိသည္။ အၿမဲတန္းထုတ္ခ်င္မွထုတ္မည္။ ၾကိဳက္သည့္စာအုပ္မရွိလွ်င္ ထုတ္ေ၀ျခင္းမျပဳပဲရပ္ထားမည္။

ထုိသို႕ဆိုလွ်င္ ဆက္တိုက္မဟုတ္သျဖင့္ လုပ္ငန္းအရွိန္တန္႕မည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕က ထုိသို႕ ကန္႕ကြက္သည့္အခါတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး က မဂၢဇင္းထုတ္မည္ဟု ဆိုျပန္သည္။ မဂၢဇင္းထုတ္ေ၀ေရးကိုကား ကၽြန္ေတာလည္း စိတ္၀င္စားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္လည္း နီးစပ္သည္။ စာေကာင္းေပေကာင္း ေတြကို ေရးထုတ္ႏိုင္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သူမဂၢဇင္းထုတ္မည္ဟုေျပာေသာအခါတြင္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သေဘာတူသည္။

မဂၢဇင္းအမည္ကိုေရြးၾကေသာအခါ အမည္ကို “သေျပ“ ဟု စဥ္းစားၾကသည္။ သေျပသည္ ပန္းလည္းျဖစ္သည္။ အရြက္လည္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာတုိ႕ ၏ ေအာင္ျမင္ျခင္းသေကၤတလည္းျဖစ္သည္။ ေခၚလို႕လည္းေကာင္းသည္။ ထုိ႕ ေၾကာင့္ မဂၢဇင္းအမည္ကို သေျပဟု ေရးကာ စာအုပ္တိုက္ကိုလည္း သေျပစာအုပ္တိုက္ဟု အမည္တပ္ၾကသည္။

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး က ေငြရင္းစိုက္ထုတ္မည္။ သူ႕တြင္ ပံုႏွိပ္စက္ရွိသည္။ စာခံုရွိသည္။ ရံုးခန္းရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တေတြက ၀ိုင္းလုပ္ေပးၾကယံုမွ်သာ။

သို႔ရာတြင္ ဘာေၾကာင့္မွန္း မမွတ္မိေတာ့။ မဂၢဇင္းမထုတ္ျဖစ္ပါ။ မဂၢဇင္းထုတ္ရန္ျပင္ဆင္ေနသည့္ အေတာအတြင္းတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးက သေျပစာအုပ္တိုက္အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ေတြထုတ္မည္။ ပထမဆံုးစာအုပ္အျဖစ္ ကိြဒ္ ၀တၳဳကို ဘာသာျပန္ေပးရန္ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာသည္။

ထုိအခ်ိန္အထိ ကၽြန္ေတာ္သည္ နာမည္ၾကီးလွေသာ ကြိဒ္ ၀တၳဳကို တခါမွ်မဖတ္ဖူးေသး။ ဖတ္ဖူးဖို႕ မေျပာႏ်င့္ စာအုပ္ကိုပင္မျမင္ဖူးေသး။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးက သူ႕ဆီမွာရွိသည္ဆိုကာ တစ္ေန႕တြင္ သူ႕ကားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာၿပီး စာအုပ္ကိုေပးသြားသည္။ စာအုပ္မွာေတာ္ေေတာ္ေဟာင္းေနေလၿပီ။ စာရြက္ေတြက ၀ါက်င္ေနၿပီ။ နဂိုအဖံုးမရွိေတာ့။ စာအုပ္ဆိုင္မွ ျပင္ခ်ဳပ္ထားရသည့္အဖံုးမ်ိဳးႏွင့္။ အနက္ေရာင္အဖံုးတြင္ ေရႊဇ၀ါ ခတ္ထားသည္။ စာအုပ္ ပထမ မ်က္ႏွာတြင္ ခ်စ္ေမာင္ ဟု ခဲတံအနီအျပာျဖင့္ ဦးခ်စ္ေမာင္၏ လက္မွတ္ကို အဂၤလိပ္လို ေရးထိုးထားသည္။ အနီအျပာေတြ တားထားသည္မွာ စာအုပ္တစ္အုပ္လံုး အျပည့္။

“ေရာ့ ..ရွင္ဖတ္ဖို႕ . ဖတ္ၿပီးဘာသာျပန္ေပးရမယ္ေနာ္။ေဖ်ာက္ေတာ့ မပစ္နဲ႕ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီတစ္အုပ္ထည္းရွိတဲ့စာအုပ္။ ၿပီးေတာ့ ဦးခ်စ္ေမာင္ အျမတ္တႏုိးထားတဲ့စာအုပ္။ ကၽြန္မ ဘယ္သူ႕ကိုမွငွားေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ဖတ္ၿပီးရင္ ျမန္ျမန္ဘာသာျပန္ေပးပါ။“

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးက အတန္တန္ေျပာသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ သူေပးခဲ့သည့္ ကြိဒ္ စာအုပ္ကိုတစ္ေန႕တည္းႏွင့္ အၿပီးဖတ္ပစ္လိုက္သည္။ စာလံုးေသး စာမ်က္ႏွာေလးရာခန္႕ရွိသည့္ စာအုပ္ၾကီးျဖစ္၍ ၿပီးေအာင္ မနည္းဖတ္ရေလသည္။

Entry filed under: ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး, ျမသန္းတင့္-ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး. Tags: .

ျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး (၁၅) ုုျမသန္းတင့္ -ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး (၁၇)

1 Comment Add your own

  • 1. shwezinu  |  July 14, 2010 at 10:59 pm

    မေရႊမိေရ

    အားလံုးဖတ္ၿပိးသြားၿပီေနာ္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ
    ဆက္လက္ေစာင္႔ေမွ်ာ္လွ်က္ပါ

    ခင္မင္စြာျဖင္႔
    ေရႊစင္ဦး

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: