ျမသန္းတင့္- ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး (၇)

May 5, 2010 at 7:21 pm 2 comments

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ကိုေစာဦး (ဂုဏ္ေရာင္) ႏွင့္ မၾကာခဏ ေတြ႕ျဖစ္၏။ ဘာရယ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္။ ကိုယ္က စာေရးဆရာေပါက္စ၊ သူကသတင္းစာဆရာၾကီး၊စာေရးဆရာၾကီးျဖစ္သည္။ သူအေရးအသားေတြကို ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်သည္။ စစ္မျဖစ္ခင္ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ သူေရးခဲ့သည့္ ၀တၳဳတိုေလးေတြ၊စစ္မျဖစ္မီက သူေရးခဲ့သည့္ ညမဖတ္ရ ဆိုသည့္ ရင္ထိတ္သည္းဖို ၀တၳဳတိုမ်ားႏွင့္ စစ္ၿပီးစက ထြက္ခဲ့ေသာ ေမွ်ာ္ေလတိုင္း ဆိုသည့္ ၀တၳဳတိုကေလးကိုလည္း သေဘာက်သည္။ သူဘာသာျပန္ေသာ လက္၀ဲစာအုပ္မ်ားကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်သည္။

ဂုဏ္ေရာင္ ဂ်ာနယ္ကို သူဦးစီး ထုတ္စဥ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေတြက ေဆာင္းပါးအတိုအစေလးေတြကိုေရးခဲ့ဖူးသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ျပန္လည္ထုတ္ေ၀မည့္ သတင္းစာ၊ဂ်ာနယ္လုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ေစခ်င္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ကိုေစာဦးသည္ သတင္းစာလုပ္ငန္းဆိုသည့္ အခ်စ္ေဟာင္းကို ေမ့ကာ တိုင္းရင္းေဆးပညာ အခ်စ္သစ္၏ ရင္ခြင္တြင္ ေပ်ာ္ေနေလၿပီ။

သည္တုန္းက ကိုေစာဦးသည္ လမ္း ၄၀ ေထာင့္ႏွင့္ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမၾကီးေပၚတြင္ ဂုဏ္ေရာင္ ေဆးတိုက္ဟု ဆိုင္းဘုတ္တင္ကာ ေန၊လ၊၀ိဇၹာ ဆရာခုိင္၏ ကုထံုးမ်ားျဖင့္ ကုသေသာ ေဆးဆိုင္တစ္ဆိုင္ကိုဖြင့္ထားသည္။ ကိုေစာဦးသည္ စာေပလုပ္ငန္း သတင္းစာလုပ္ငန္းကို စိတ္၀င္စားျခင္းရွိဟန္မတူေတာ့။

“ကိုေစာဦးက သတင္းစာအလုပ္ကိုုလုပ္ေတာ့ မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မ သတင္းစာတို႕ ဂ်ာနယ္တို႕ ျပန္ထုတ္ရင္ ရွင္တို႕ က ကူပါ“

ကၽြန္ေတာ္သည ္ ပ်ားတစ္ေကာင္လို အလုပ္လုပ္ေနေသာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးကို ၾကည့္၍ အံ့ၾသေနေလသည္။

သူသည္ တစ္ဘက္က ပံုႏွိပ္စက္လည္း ေထာင္သည္။ ကေလးေတြကိုေက်ာင္းထားႏိုင္ေအာင္လည္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္း (သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္လိုင္စင္) လုပ္သည္။ ယခုလည္း ဂ်ာနယ္တို႕ သတင္းစာတို႕ လုပ္ခ်င္ေသးသည္ဟု ဆိုေနျပန္ၿပီ။ ပါးလ်ားေသာ သူ႕ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ထုိမွ်ေလးလံေသာ၀န္ၾကီးကို ထမ္းေနရျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္အံ့ၾသေနသည္။ ထိုအထဲမွ ၀တၳဳတို ၀တၳဳ ရွည္ေတြကိုလည္း ေ၇းေသးသည္။ “သူမ“ “အျဖဴ“ “ကမၻာေျမ၀ယ္“ ။

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးသည္ နန္းေတာ္ကဲ့သို ႕ ခမ္းနားသည့္ သူ ၿခံၾကီးထဲရွိအိမ္မွ အေနာ္ရထာလမ္းႏွင့္ ကရစ္လမ္း(ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္း) ေထာင့္ရွိ ခ်စ္တီးေကာ္ဖီဆိုင္ကေလး၏ အေပၚထပ္တြင္ ေရာက္ေနေလၿပီ။

ေဘာက္ေထာ္အိမ္က ၿခံ၀င္းႏွင့္ ပန္းၿခံႏွင့္ ဇာခန္းဆီး ႏွင့္ ပန္းန႔ံတို႔႕ ထံုလ်က္၊။
ယခု အေနာ္ရထာလမ္းႏွင့္ ကရစ္လမ္း(ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္း)ေထာင့္ရွိ ခ်စ္တီးေကာ္ဖီဆိုင္အထက္မွ အခန္းကား မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္လ်က္။ ဇာခန္းဆီးမရွိ၊ပန္းနံ႔မထံု၊ခ်စ္တီးေကာ္ဖီနံ႕ ႏွင့္ မဆလာနံ႕ တို႕သာ မႊန္ထူလ်က္။

ထိုေျပာင္းေရႊ႕မႈသည္ သူ႕ဘ၀တြင္ ၾကီးစြာေသာ အေျပာင္းအလဲ ၾကီးျဖစ္ေလသည္။ စြန္႔စားခန္းၾကီးျဖစ္ေလသည္။ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးသြားေသာ ဘ၀အေကြ႕ ၾကီးျဖစ္ေလသည္။

အပိုင္း(ေလး)

ကၽြန္ေတာ္သည္ ခ်စ္တီးေကာ္ဖီနံ႕ ႏွင့္ မဆလာနံ႕ ႏွင့္ ဇီယာနံ႕သင္းေနေသာ အေနာ္ရထာလမ္းႏွင့္ ကရစ္လမ္း(ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္း)ေထာင့္က ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၏ အခန္းက်ဥ္းေလးကို သတိရေနမိသည္။ ေန႕လယ္ေန႕ခင္း ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားသည့္အခါမ်ားတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးသည္ ေအာက္ထပ္ ခ်စ္တီးဆိုင္မွ ေကာ္ဖီႏွင့္ အာလူးပူရီကိုမွာ၍ ေကၽြးတတ္သည္။

ထိုႏွစ္မ်ားသည္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ၏ ဘ၀တြင္မုန္တိုင္းထန္ေသာ အခ်ိန္ျဖစ္လိမ့္မည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။

အတိတ္ကိုျပန္ၾကည့္ရသည္မွာ ႏွင္းျမဴ၀ိုး၀ါးေတြထဲက လွမ္းၾကည့္ရသကဲ့သို႕လည္းေကာင္း၊ပင့္ကူအိမ္ေတြ ၊ဖုန္မႈန္႕ေတြ ယွက္သန္းေနေသာ မွန္ေဟာင္းတစ္ခ်ပ္ကိုၾကည့္ရသကဲ့သို႕လည္းေကာင္း ပီျပင္ျခင္းမရွိ၊မႈန္၀ါးေနတတ္ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ကြဲအက္ေနေသာ မွန္စမ်ားကို ဆက္စပ္ၾကည့္ရသည့္ႏွယ္ ေျပေခ်ာျခင္းမရွိပဲဖုထစ္ေနတတ္သည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရားမ်ားတြင္ အဆက္အစပ္မရွိျဖစ္ေနတတ္သည္။

ထုိနည္းတူ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းပါးမ်ားသည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ အေ၀းကို ေရာက္သြားလိုက္၊တစ္ခါတစ္ရံတြင္ အနီးကိုေရာက္လာလိုက္၊ တစ္ခါတစ္ရံတြင္လည္း စီးဆင္းမႈအလ်င္သည္ ေျပေခ်ာျခင္းမရွိပဲ ျမန္သည့္အခါတြင္ ျမန္သြားတတ္သည္။

လြန္ခဲ့သည့္ သံုးလခန္႕က စ၍ လံုမေလးမဂၢဇင္းတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၏ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ အခန္းဆက္ေဆာင္းပါးေရးခဲ့သည္။ ရည္ရြယ္တုန္းက ဒီေလာက္ရွည္ရွည္ေရးဖို႕ မဟုတ္။ တစ္လ ႏွစ္လႏွင့္ အၿပီးသတ္ရန္ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ေ၇းရင္းေရးရင္း ႏွင့္ ေရးစ၇ာေတြ ေပၚလာသည္။ အခ်ိဳ႕ အျဖစ္မ်ားက ၾကည္ၾကည္လင္လင္ပီပီျပင္ျပင္ ၊အခ်ိဳ႕ ရႈခင္းမ်ားက၀ိုးတိုး၀ါးတား မႈန္မႈႏ္မႊားမႊား။

ထိုိသုိ႕ေရးေနစဥ္ တတိယေျမာက္လ တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႕ လံုမေလးမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္မွ တဆင့္ စာရွည္ၾကီးတစ္ေစာင္ ေရာက္လာေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ စာအိတ္ေပၚကလက္ေရးကိုျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ လက္ေရးရွင္ကိုကၽြန္ေတာ္သိလိုက္သည္။ စာကိုဖတ္ၾကည့္ေသာအခါတြင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ထင္သည့္ လက္ေရးရွင္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုေတြ႕ရသည္။

Entry filed under: ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး, ျမသန္းတင့္-ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး. Tags: .

မိုးကေလးညိဳညိဳ ရခိုင္ငရုတ္သီးခ်က္စပ္စပ္ေလး …

2 Comments Add your own

  • 1. daungzarni  |  June 12, 2010 at 1:00 am

    မေရႊမိခင္ဗ်ား…………ဒီျမသန္းတင့္-ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး ကုိ PDF File အျဖစ္ကူးယူခြင့္ျပဳပါလုိ႕ခြင့္ေတာင္းပါတယ္ခင္ဗ်ား။

    Reply
    • 2. mashwemi  |  June 13, 2010 at 3:12 pm

      စာရုိက္တင္ေနတဲ့ ဘေလာ့ကို credit ထည့္ေပးၿပီး ကူးႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း အားလံုးၿပီးသြားရင္ ebook အျဖစ္လုပ္ဖို႕ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့တခုလုပ္ၿပီး အပိုင္းေလးေတြခြဲၿပီးစာရိုက္တင္ေနတာပါ။

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Favorite piece of quotes

Voici mon secret. Il est très simple: On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

Here is my secret. It is very simple: It is only with the heart that one can see truly; what is essential is invisible to the eyes.

Le Petit Prince (1943) by Antoine de Saint Exupéry

လတ္တေလာေရးထားတာေလးေတြ

ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးပံု

ရႈမ၀မဂၢဇင္း

  • 34,436 hits

%d bloggers like this: